muhteşem bir albüm olmasına rağmen, en sağlam kurban fanlarında bile derinden, kabul etmek istemedikleri bir hayal kırıklığına neden olan, 2010 çıkışlı kurban albümü.
kimse bu kadar sert bir albüm istemiyordu. daha melodik, insanlar albümünün devamı niteliğinde bir albüm gelmesi arzulanırken, böyle bir albüm, bahsettiğim derin hayal kırıklığına neden oldu. albümde bir çok kişinin favori şarkısının "güneş" olması bile bu söylediğimi destekler. ayrıca dinlerken içlenip, eski sevgiliyi falan hatırlatacak bir şarkının olmaması da bahsettiğim hayal kırıklığının bir diğer etkenidir. son ankara 312 konserinde, sadece fanlardan oluşan ve yeni albümün tamamına eşlik edebilen şeçkin bir kitle bile, sorma, sakın söyleme, suç bende gibi eski şarkılar çalarken kendinden geçebildi ancak. şimdi sorsan, ben dahil hiç bir kurban fanı kabul etmez bu dediklerimi ama ne yazık ki gerçek bu. neyse ki albüm yine de muazzam. bu kadar üst seviyede bir müzik yapılmış olmasaydı, albüm hakkında yapılacak yorumları tahmin edebiliyorum. ayrıca kişisel olrak bana eski sevgilimi hatırlatan bir şarkı albümde mevcut. ben o sıkıntıyı yaşamadım.*
bunun yanında albümü çok sert, ya da kötü sözler diyerek eleştirmek acımazlık ya da şuursuzluk olur. cehennem, günah, kötülük, şeytan gibi kavramları ele alırkan, müzikten ipeksi dokunuşlar beklemek ne kadar şuurlu bir hareket olur ki? sırf depresif, efkarlı sözler değil diye, sözleri eleştirmek ne kadar şuurlu olursa o kadar şuurlu olur. dediğim gibi bu gerçeği kime sorsan kabul etmez ama içten içe bilir. bana göre türkiye'de rock müzik adına yapılmış en üst düzey işlerden biridir. deniz yılmaz'ın vokal performansını hariç tutarak ve insanlar albümünden daha iyi olmadığı şerhini koyarak söylüyorum tabi bunları. nereden baksan zayıf...
