gene şaşkınlıkta son seviye olduğum günlerden birinde amcamı hastaneye götürmem icap eder , yürüme zorluğu çektiği içinde tekerlekli sandelye almak için hastane görevlisinin yanına giderim;
ben : pardon el arabası var mıydı?
görevli: anlayamadım?
b: of ya kafım çok karışık kusura kalmayın, amcam için elektirikli sandalye isteyecektim de...
g: amcan için ha?
b: evet, eh işte belli bir yaştan sonra iç acıtsa dahi gerekiyor yapacak bir şey yok.
g: ben sizin kadar hayırlı evlat görmedim.
sonra hatanın farkına varılır ama görevlinin kafasından soru işareti gitmez...
