istiklal caddesi, tünel'e yakın yerde çellist bir sokak çalgıcısını programına konuk etti. hanımefendi, yaptığını tanımlarken şuna yakın bi şi söyledi (hatırımda kaldığı kadarıyla aktarıyorum); "ben müziği, bunu talep etmeyenler için yapıyorum."
bu bana jacques lacan'ın "aşk, elde olmayan bir şeyi bunu talep etmeyen birine vermektir." tanımını çağrıştırdı. "talep etmeyene vermek" bölümüne takıldım kaldım.. sanki abla lacan aşkı nasıl tanımlıyorsa, kendisi de müziğini aynı dilden, aynı pencereden tanımladı. bir an ablanın müzik tanımı kafamda aşkla aynı tanım oldu. ne de güzel oldu.
