mısra sonundaki kelimenin, diğer mısranın sonundaki kelime içinde aynen yer almasıyla ortaya çıkan kafiyedir. en az iki sesin benzeşmesi gerekir, yani aynı zamanda da tam ya da zengin kafiye olur.
tanpınar'dan bir örnek:
bursada bir eski cami avlusu
mermer şadırvanda şakırdayan su
