stephen rea'nin alıp götüren muhteşem performansıyla hatırlayacağım güzel film. zira bu gizemli abimizin çoğu oyunculuğu, ne iyi ne kötü; ama iki tarafa da aynı anda eğilimliymişcesine bir seyir izler her zaman. buna rağmen, ender olarak kimi filmlerinde öyle bir yetenek patlaması yaşar ki, siz bile dona kalır, küçük dilinizi yutarsınız. böylesi bir filmine denk gelmek, izleyiciler için daha çok bir piyango gibidir. işte v for vendetta o filmlerinden biri ve benim nezdimde the crying game'deki performasına en fazla yaklaştığı yapım.
