uygarlikliklarina, tarihlerine, vs saygi duyuyorum. Eskiden severdim de, ilginc gelirdi ama bazi iranli siileri tanidiktan sonra hakkinda fikrimin degisti ulke haline geldi. şoyle ki, Hz Ayşe,ve Hz Muhammet hakkinda surekli oyle laflar soylediler ki,ama oyle boyle degil felaket laflar ve 1-2 tanesi degil bir mescit dolusu iranli. Muslumanlikla, dinle, diyanetle hic ilişkim olmadigi halde cok rahatsiz oldum, hatta sinirlendim. kimsenin mezhebine, dinine, inancina karişmam, konuşmam derdim. anladim ki konusurmusum, karisirmisim. demek benimde limitim buymus. Benim, benim dostlarimin, yada tanimama bile gerek yok ulkemde yasayan insanlarin cogunun kutsalina kufur edeni, sevmeyeni bende sevmem. kanimca, iran'i pek seven dindarlar, ve din adamlari, onlari tanisalar fikirleri degisir.
