vicdani redçi olmanın gerekçeleri arasında beni benden alan madde şudur: "Birey, (Yehova Şahitleri örneğinde oluğu gibi) dini inançları gerekçesiyle her türlü şiddete karşı olabilir."
son senelerde kırım kongo kenesi misali türeyen ılımlı islamcilar ki; islamiyetinde ismini lekeliyorlar, hangi akla, mantığa dayanarak böyle bir gerekçe ile askerlik görevinden muafiyet isterler anlamak mümkün değil. savaştan kaçmak, kur'an' ın yasakladığı en büyük günahlardandır. kaldı ki askere giden her türk erkeği derhal cepheye gönderilmiyor. disipline ediliyor, zor yaşam şartlarına adapte olmayı ve kendi kendine yetebilmeyi öğreniyor. sıkça bahsedilmiş; yok mühendis patates soyar mıymış, gazeteci komutanının ayakkabısını boyar mıymış. işte bu gibi egosu tavan yapmış götü kalkık bireyler için askeriye özellikle olmazsa olmaz biyerdir. egonu olduğu yerden indirir ve diğer insanlarla eşitler. bu insanlar nerede yaşıyorlar anlamak güç, bize zor geliyor, maçamız sıkmıyor diyemeyipte bir kaç kıçı kırık ağdalı ancak içi boş gerekçe sunuyorlar: ben şiddete karşıyım, dinin inançlarım gereği insan öldürmeyi öğrenenemem veya ben emir almam emir veririm bıdı bıdı... hümanizm denen şeyden tiksindirirler insanı.
