itiraf ediyorum sevgili sözlük,
bayramın ilk günü çalan zile, diyafondan kim o diye sorup, bayramınız kutlu olsun teyze yanıtı üzerine kapıyı açmadım. yazık ki bu masum çocuklar, bir kapı eksik kaldılar, bir avuç daha az şeker yemiş oldular. peki ben bu duruma üzüldüm mü, yaptığım yanlış mı, evet ama e be çocukcum (bir tanesi konuştu, camdan baktım 3 kişilerdi) insan bi dikkat eder, olmaz ki böyle. teyzeyle ablayı ayırt et, birdahaki bayrama görüşürüz. ayrıyetten 23 nisan değildir ki bu, kutlayalım. işte böyle ev ziyaretleri yapıp, hal hatır soraraktan yarım saati geçmemek üzere kapı kapı gezip, dostlar bayramda görsün muhabbeti yapılır bu bayramda. ha, sen şimdi ben kapıyı açmayınca o kısmı da yapamadın ama olsun, zaten ortada bir kutlama falan yoktu. evin büyükleri ki biz bunlara ebeveyn diyoruz, bayram gezmesinde olduklarından yoklardı, o yüzden harçlık gibi bir süpriz de beklemeyecekti sizi. zamanlaman da yanlış, sen şimdi iade-i ziyaret zamanına denk gelseydin hem evin teyzesi zile basıp senin doğru olan repliği duyacaktı, hem de bayram günü sevindirelim çocukları deyip evin amcasını harçlık vermeye çağıracaktı. amca zaten para dağıtmaya meraklı, sizi de görürdü. ohh, kebap olurdu ama işte şansına küs, seneye bayramın ikinci ve bilhassa üçüncü günlerini dene ki başarılı olasın. olaya iyi yönünden bakalım bir de, bak şunu öğren dini bayramlar kutlanmaz, "bayramınız mübarek olsun" ya da "iyi bayramlar" gibi dileklerle ifade edilir.
