otobüste oturuyorum yanıma çingene ırkından bir abla oturdu. telefonla eşiyle konuşuyor;
- ya saa kaç kere diycem e o karıyı alma içeri?
+ ...?
- he bak o karıya de; eşim kapıda, yok yok oda da de yok yok sen tuvalette de ona.
+ ...?
- çıldırtıyosun beni zühtü. zühtü? zühtü?
bana döner ve aynı hışımla devam eder;
- e diyom ben zühtü'yü yalnız bırakmıycam diye ama işte fırsat bulsun o karı beeim bu karı seein...
anlattıkları ninni gibi geldi. içim geçmiş. beni bir an zühtü zannetti sandım ama allah'tan uykuya dalmışım.
