--açıklama--: tarımı keşfeden insanoğlu zamanla artı ürün -kabilece tüketeceğinden fazlasını üretmek- elde etmeye başlar. bunun paylaşımı da sorun olur. ortaya mülkiyet suçları çıkar. bu mülkiyet suçu da beraberinde kurallar ve cezalar getirir. ama farkedilir ki, ne suçlar cezadan ürkmekte ne de cezalar suçları önleyebilmektedir. çünkü sorun mülkiyettir. sorun ezen ve ezilen arasındaki ezen avantajına yoğrulan faydadır.
işte bu noktada din devreye sokulur. din, mülkiyet ile ortaya çıkan ezen ezilen ilişkisinin yarattığı suç-ceza döngüsü yerine ezileni teselli etmeye yarar.
sağolsun tüm dinler; ezilenin şimdilik tanrısına dua etmekten başka yapmasına gerek olan bir şey yoktur. nasılsa bu onun kaderidir. suç işlemesin. ezen-ezilen arasındaki farkı kafasına takmasındır. tanrısı onu da elbette ödüllendirecektir. ötekini de elbette cezalandıracak. bu burada değildir ama olacaktır. tanrısı aslında onun yanındadır. onu daha çok sevdiği için fakir olmasını açlıktan ölmesini istemiştir. ama o dua etsindir.
işte din bu yüzden toplumların afyonudur. karl marx subhaneke amin.
