kızı azad ile karşılıklı ağladığı sahnede ramiz dayımız oyunculuk kariyerine bir "efsane sahne" daha eklerken bizim de gözlerimizin dolmasına sebep olmuştur!
o nasıl "iç kanatırcasına" ağlamaktır be Tuncel usta, dizinin bir sahnesi olduğunu unutturdun, beraber ağladık!
bu öyle unutulmaz bir sahneydi ki, baba sevgisi daha nasıl anlatılabilir bilemiyorum. burçin terzioğlu da oyunculuk kumaşının ne kadar kaliteli olduğunu bu sahnede göstermiştir, patlama yaparcasına...
