tanrı biz insanlar vasıtasıyla kendisiyle dertleşir.
an itibariyle tanrının var olup olmadığına dair elime geçen bir bilgi yok, ancak bizlerin var olmadığını artık açıklayabilirim. evet tanrı kendisini sorgularken şizofreni belirtileri göstermeye başlamış ve karşısında küçük insancıkları bulmuştur. ve bu insanlar konuşmalarıyla tanrının hoşuna gitmişlerdir (bkz: kalu bela). tabi tanrı kendi benliğine çok inandığı anlarda peygamberler yarattığı gibi, kendini sevmediği ve bazen kendisinin bir hayal olduğunu düşündüğü anlarda ise nietzsche, darwin gibi insanlar yaratmıştır kafasında. mesela beni de yazdıklarına kafası takıldığı anda yaratmış olmalı.
yani, tanrı varsa bile ölümden sonra hayatın olmaması mantıklı. sonuçta hepimiz hayaliz ve tanrı, biz yoluyla kendiyle dertleşipde işlevimizi tamamlanmış olduğumuzda ölüyoruz. intihar edenler ise tanrının derdiyle yüzleşmekten kaçıp bastırdığı insanlar. bebek ölenlerde hemen çözülmüş problemler.
*ne dedim ben öyle be? bence sağlam kurgu. inanmayın lan ben deliyim.
