empati diye bir şey var hani bilir misiniz? bi' yapın bakalım ne sonuca varacaksınız. sizi gördüğünde boynuna atlayan salak ergenler mi istersiniz, 30 yaşını aşmış bir alay adamın bakışlarını mı istersiniz, fanatik galatasaray taraftarlarının böğüre böğüre tezahürat yapmasını mı istersiniz, sevmeyen fenerbahçe ve beşiktaş taraftarının ana avrat küfretmesini mi istersiniz, sevgilinizin selena dizisi sayesinde oluşturduğu, çocuklardan oluşan hayran kitlesini mi istersiniz?
seçin beğenin alın eleştiren götverenler, bir kere de aferin deyun ulan. hayır, o değilde ben bu öğrenci halimle bile sevgilim rahat etsin deyu elimden gelen her şeyi yapıyorum, tamam sinema kapatamıyorum ama rahatı için çırpınıyorum. param olsun sinem kobal gibi taş gibi de sevgilim olsun yapmazsam gerizekalıyım zaten. napıyım o kadar parayı, kıvırıp sokuyum mu? tuvalet kağıdı mı yapayım? yakıcam tabii sevgilim için. sevgilim film çekmiş, galasına gidememişim kapatıcam sinemayı sarılıcam, filmin sonunda öpücem bal dudaklarından. etrafta beni izleyen yüzlerce göz olmadan, fısıldamalar ve küfürler olmadan (normal insanlar gibi) filmimi izliycem.
not1: galatasaray' lıyım; fakat sinem kobal' ı kapattığı günden beri arda benim için bir sabri sarıoğludur, yok yok daha da beteri var volkan demirel' dir.
not2: ünlü biri olmadan, rahatsız olacağın bir konu olmadan mekan kapatmak ayılığın daniskasıdır; katılıyorum.
