krizin can yaktığı, işsizliğin ve yoksulluğun bütün dünyayı sarmaya başladığı bir dönemde daha bir önem kazanan yoksulların, emekçilerin, işçi sınıfının mücadele ve kapitalizme meydan okuma günü.
kimilerinin işkembeden sallamasının aksine taksimdeki son bir mayısta kimse ölmemiştir. taksimde son 1 mayıs 1978 de yapılmıştır. 1977 katliamının lanetlendiği 1978 1 mayısı da kitlesel bir katılımla gerçekleştirilmiştir. daha sonra devlet sıkıyönetime geçerek 1 mayısları yasaklamıştır.
ama ya bomba atılırsa? ya izdiham çıkarsa? ya orda ölümler yaşanırsa? üzülür birileri valla!
o yüzden kimse çıkmasın sokağa...
diyor "dostlarımız" mütevazi önerilerle.
diyorum ki ben de:
"uyan artık uykudan, uyan
uyan esirler dünyası"
1 mayısta işsizliğe yoksulluğa kapitalizme karşı sokağa!
