ayrıca dayı'nın dizi başladığından beri en çok göründüğü, eyşan'a mümkün olduğunca az sahne yazıldığı,* tefo'nun her geçen gün büyüyen oyununun tavan yaptığı ve "oyuncuyum lan ben" diye bas bas bağırdığı, şebnem'in iyice ballanıp tam yinmelik kıvama geldiğinin görüldüğü,* bomba gibi bir bölümdü yine.
fakat bunca hengame arasında beni en çok etkileyen sahne; ezel'in bahar'a yolladığı kız çocuğuyla bahar'ın sahnesi oldu. tüylerim diken diken izledim. özellikle ezel'in herşey bittikten sonra, ezel'siz kalacak bahar'ı hayata tutundurmak için bulduğu çözüm cidden müthişti. bir çocuk sizin gözlerinizin içine bakıp yaşamak için yardım istiyorsa, direnmek için bir sebebiniz var demektir.
