okan bayülgen'in dediği gibi, çalıntı ve tek getirdiği görsellik olan bir film. james cameron, "öykündüğü" kişilere ya da eserlere sadece teşekkür etmekle ya da belli bir miktar ücret talep etmekle -ki bu çoğu tarafından reddedilecektir- bu filmin çalıntı olduğu iddialarını bertaraf edebilirdi. bu "teşekkür etme", filmin içerisinde öykünülen kişilerin adının geçmesiyle bile olabilirdi.
başka kişi ya da eserlerden "öykünme" olayı sadece avatar'da değil diğer birçok eserde de vardır. ancak avatar'daki çalma olmuş. örnek olarak stephen king'in kara kule dizisini ele aldığımızda görürüz ki bu eser tamamem başka kişilerin eserleri, karakterleri ya da kendilerinin özgün bir birleşimidir. aslında kitapların tamamı sanat dünyasına bir gönderme ve saygı duruşudur. burdaki öykünülenlere örnek olarak, shardik, terminator, harry potter, clint eastwood, t.s. elliot, robert browning -ki kara kule dizisi browning'in childe roland to the dark tower came şiirinden yola çıkılarak kaleme alınmıştır- ve stephen king'in sürekli bahsettiği gibi yüzüklerin efendisi verilebilir. yedi kitabın yedisinde de bu eserlerden, karakterlerden büyük bir saygıyla behsedilmiş ve açık olarak belirtilmese bile minnet duyulmuştur. ancak ne yazık ki james cameron bunları yapmayarak avatar'ı, farkında olan kişilerce, çalıntı olarak anılmaya mahkum bırakmıştır.
eğer bu dediklerim doğru yolla yapılmış olsaydı avatar, belki de daha çok başarı elde edebilrdi. gerçi şimdi de kimse "bu çalıntı sevmedim" demiyor. millet önüne ne koysan yiyor; baktın yemeyecek, az boya, 3. boyutu ekle bi' daha dene.
