mevlana yı dinle rabıtası olmayan bir romantik bir hümanist gibi görerek çarpıtanda çokdur...imam rabbani misali bir sufi olduğunu zannederek yanılanda çokdur...iki cenahda bilmez mevlanayı...
mevlana ve ibni arabiyi özellikle günümüzde ehl-i tarikin çoğunluğunu oluşturan nakşi kökenli kimseler gibi anlamamak lazımdır...mevla ve arabinin burda girilmeye luzum olmayan nevi şahsılarına münahasır din ve dünya algıları var...ikiside müslüman ve sünnidir...ama idrak dünyaları çok başkadır...ve haddimiz olmayarak ifade etmeliyiz ki; belli bir ufuk noktasına erişmemiş insanlar onların dediklerini anlamayabilirler...
bu kimseler tıpkı şu hikayade ki beyazıd-ı bistami misali yanlış anlaşabilecek teviller yapabilirler...
mevlana ya hocası sordu...
resulullah; ne yaptıysam allahı hakkıyla zikredemedim derken....beyazıd nasıl olurda ben öyle bir makama geldim ki ismim tesbih edilmeye layıkdır diye..
mevlana cevap verir...resulullah büyük bir okyanusdur...ne kadar su konsa dolmaz...beyazıd ise bir sürahidir...azıcık su dökülse taşar...
aynen öyle de...mevlanayı anlamaya çalışırken beyazıd gibi taşmamak için(bediüzzaman gibi alimler beyazıd ve beyazıd gibi kişilerin bu taşmalarından o an ilahi aşkla meczup olduğu için mesul olmadığını fakat beyazıdı takip edenlerin onu aynen kabul etmeleri halinde meczup olamdıklarından mesul olacaklarını söylerler...) mevlana ve arabiye girmeden misalen bir imam rabbani mektubatını bilmek lazım gelir...imam rabbani gibi yazıldığı gibi okunup okunduğu gibi anlaşılması gereken sözlerini tevile luzum olmayan kimseler bir nevi tasavvufdaki orta yolun babı(kapısı) gibidir...
