öncelikle sağlık durumunu galatasaray.org aracılığı ile takip etmekteyim, en kısa sürede sarı kırmızı bayrağımızın altına dönmeni temenni ediyorum.
birileri bir şeyler yazıyor harry, sabah gazetesi, fotomaç ve ercan denen bi çarenin spor servisini yönettiği hürriyet gazetesi, hepsi gideceğini yazıyor ve ben her gazetenin sayfasında bu haberi gördüğümde mideme kramplar giriyor, soğuk terler döküyorum hani yaşıma falan makmadan ağlayacağım neredeyse, evet harry o derece.
yıllar öncesinde galatasarayleeds united karşılaşmalarından hatırlarım seni, rakibimizdin ama gıptayla izlerdik, harikalar yarattın ve fc liverpool da gördük birden seni, orada da büyülemeye devam ettin, öyleki efsane liverpool tribünü kop tribünü wizard of oz diye yüksek sesle haykırıyordu meşhur kale arkasından. şanssız sakatlıklarda yaşamadın değil ama liverpool taraftarları öyle sevmişti ki seni...
bir sıcak bir temmuz günüydü ve galatasaray.org harry kewell galatasaray da! başlığını attı gecenin bir yarısı, oz büyücüsü artık bizimleydi, bunu öğrendiğim anda beni görmeni isterdim harry. daha imza töreninde ki gülüşünle aktın yüreğimize, sıcacık tebessümle daha bi ısındık sana, herşeyi bir yana bırakıp sırf daddy cool şarkısı eşliğinde harry harry kewell diye gırtlağımızı parçalarcasına bağırmak için gol atmanı bekledik, biz milyonlar, sevgimizi böyle anlatmak istedik sana, gerçek sevgimizi.
ve şu sırf şu sözünü duymak için reklamları gözler olduk "my name is harry kewell, kewell from galatasaray" dediğini duymak için.
gol atmanı bekledik yine, mutlu olup tebessüm etmen ve sen mutlu olunca bizde mutlu olacağımızı bildiğimiz için.
sakatlanmanı istemedik, gerçek yerin olan çimlerin üzerinde seni görememekten korktuğumuz için.
sana tekme atıldığında bi anlık refleksle dizimizi tuttuk bizde, sen içimize işlediğin için.
harry, daddy coolumuz, oz büyücümüz, harry kewellımız, gitme, sevgiliye yalvarır gibi yalvarıyorum; gitme, harry..
