bu kitap üzerine yapılacak tek yorum: anlatılmaz, hissedilir!
eğer ki egzistansiyalizmle alakalıysanız az çok sartre, camus okumuşluğunuz varsa bu kitap bir an için basiretinizi bağlayabilir; hatta dostoyevskinin bütün romanlarını aralıksız okuma hevesine kapılabilirsiniz.
kitaba ısındığım ilk otuz sayfadan sonra her satır bana "narsist kişilik bozukluğu" kavramını çağrıştırdı.
