61. sonesi hakkında, bunca zamandır hiçbir şey söylemediğimi farkettim ve irkildim. Ama biliyorum ki, onu sadece okumak gerek. Üstüne bir şey söyleyince büyüsünü yitirebilir.
Hayalinle açık kalsın ağırlaşan göz kapaklarım,
baksın dursun mu istiyorsun yorgun geceye?
durmadan bölünsün mü yani sence uykularım,
sana benzer gölgeler oynaaşırken gözlerimin önünde?
yoksa yanıma kendi yerine ruhunu mu gönderiyorsun,
yuvasından böyle uzakta ne yaptığımı gözlesin de,
ayıplarımı yakalasın, nasıl aylaklık ettiğimi görsün,
kıskançlığına yön versin, hedef göstersin diye.
Yok yok, aşkın büyükse de o kadar da değil şu an,
gözlerimi hep açık tutan, benim aşkım aslında;
benim kendi şaşmaz aşkım yine dirliğimi bozan,
durup dinlenmeden bekçilik ettiren senin uğruna.
Senin nöbetindeyim ben, başka yerde sen uyanıkken;
Benden çok uzaklarda, başkalarına çok yakınken.
