394.
-
bir daha açar mı karanfil korkusuz
bir daha uçar mı güvercin şehirde
yalancı güneşli bir ocak
mübarek cuma gününde
gitti cancağızım gitti
bitti son istanbul
kaldırımlar zabıt tuttu
hepimiz şahidiz
her yer tetikti
bir daha yazar mı kalem kanaya kanaya
kağıdı da kan tutar mı ağaç değil mi soyu
ağla doyasıya ağla
aynı denizde çoğalır yüreğin öz suyu
sen de çekip gitme
dayan be umudum
dön gel...
meydan okur hayat
pabuç bırakmaz ölüme
dön gel...
