hrant abi, hrant ahparig... bugün aramızdan alınışının üçüncü yılı, ancak acımız ilk günki kadar taze. bugün bana verdiğin kitabı aldım yine elime, çevirdim sayfalarını. sonra taksim'de sevenlerinle buluştuk, adalet için, senin için yürüdük istiklal caddesi'nde meşalelerle. gözlerimi yaşarttı yüzlerce insanın -1 derecede kar yağışı altında umuda yürümeleri. ama üzülüyorum, yanlış anlaşıldığın için; üzülüyorum, devlet eliyle ölüme terk edildiğin için; üzülüyorum, gazeteci katillerinin kahraman ilan edildiği bir ülkede yaşadığım için; ve üzülüyorum; bu ülkeyi ve bu ülkenin insanını senin kadar çok sevemediğim için...
söyleyecek o kadar çok şey var ki, keşke geri gelsen be abi, çok özledik seni...
