canıyla beslediği hüznün kuşları tıpkı şiirleri gibi yadigar sevenlerine,
hüznün kuşları daha bir çoğaldı o gittiğinden beri,
düya turgut uyar'ın da dediği gibi eski dünya değil artık,
insanlar hem sabuna karıştı hem suya...
hüznün kuşları artık yetinmeyi de bilmiyor,
ne zaman duysa insan iki dize şiirini,
hüzün basıyor tüm kalpleri.
ne bıraktığın kelimeleri bir bir denemek gideriyor sessizliği,
ne de yeni kelimeler bulmak sonuç veriyor o gideli.
yalnızlığın başkenti artık onun şiirini fısıldayan,
dizelerine göz değdiren,
hüznün kuşlarını canı ile besleyen,
ve yaşadığı hayata -üstü kalsın- diyebilecek kadar saygısı olan binlerce seveni.
