son söyleyeceğimi en söyleyeyim;
türk komedi ve taşlama tarihinin mihenk taşıdır. arog'da kaybettiği kanları aralıksız kahkahalarla bünyesine tekrardan zerk etmiştir. çıtayı düşürüp sonra artırmak bu adamın elinde artık bu fazlasıyla belli.
küfür varmış. efendim küfür var. hayatımızda hep var zaten. küfürün vites artırma metodu olduğunu hala anlayamayan bezelye beyinliler de var. götürme kardeşim çocuğunu filme. özel dadılar hocalar tut malikanende çocuk küfür duymadan büyüsün.
bu arada bir zafer algöz izledim ki... vahi öz-ali şen kırması kayseri şiveli şerif... bu düşünce bile başlı başına piçlik, zeka pınarı. zafer algöz de hakkını vermiş vesselam. filme yüzde 300 ila 400 oranında bir katkı yapmıştır ki sırf konuşmalarına bile gülerken gözlerimden yaş geldi. hele şu düello sahnesinde ''şingci seni götüngden zımbalayacaaam'' dediği sahnede gülerken şuurumu kaybettim adeta.
bir parantez de uğur polat'a açayım. o nasıl sağ gösterip sol vurmaktı.
filme dair düşülecek çok süper espriler var tabiki. apaçi adlı şiiri okuyan kız, rüzgarla savrulan ve dur diyince duran çalı, şerbet güğümüyle kola dökmesi.. insanı komaya sokar bunlar - tabiki önyargılarınızı girişte askıya asarsanız-. 10 milyona sizi bu kadar güldürecek başka kul evladı çıksın söylediklerimin hepsini yutmak da benim boynuma borç olsun.
amerika'ya giydirilen sahneler de parıldadı filmde. ama cem yılmaz şu kadroyu değiştirmeli artık bu filmle zirve yapmışken.
