cem yılmaz'ın eğlenceli filmlerinden sonuncusu. filmde tahmin edildiği üzere öyle muhteşem bir öykü yok. zaten cem yılmaz filmine gidenlerin böyle bir beklentisi olduğunu da sanmıyorum. diyaloglar, ince ve klişe esprilerin harmanlanması, göndermeler ile kırıp geçiren bir film olmuş. yer yer argo da kullanılmış ama nedendir bilmiyorum şahsen bu adamın filmlerindeki argo beni rahatsız etmiyor, dozunda ve yerinde oluyor.
estetik geçişler de yapılmış. film arası için verilen replik çok hoş bir ayrıntı olmuştu.
bu filme gidip gülmeyen biri ya cem yılmaz sevmiyordur ya da esprileri yakalayamıyordur. aksi halde gülmemek imkansız. tabi şöyle bir film daha var ki; (bkz: recep ivedik 3) bakınızda verilen bu filme gülüp, yahşi batı'ya gülmüyorsanız bir daha komedi filmi izlemeyin derim.
