şarköy'de akşamüstü arkadaşlarla fedai ustanın yerinde yemek yiyoruz. yan tarafımızda da iki tane lavuk var. önümüzden bisikletle bi kız geçti ayakta kullanıyodu bisikleti. yanımızdaki iki heriften biri kıza laf attı aralarındaki dialog şöyledir;
abazan- 40 yıllık yoğurtçuyum böle kase görmedim!
abazan2- zuhaha
( kız beklenmedik şekilde acı fren yaparak durur ve döner )
kız- 40 yıldır bu kaseyi taşıyorum ama böle o.çocuğu görmedim.
abazanlar- ??^!?!
biz- (bkz: gülmekten ölmek)
