üniversiteli üç genc* yol kenarında bir arkadaşlarını beklerken* hoş sohbete dalar. o sırada yanlarına yavaşça yaklaşmakta olan epey yaşlı ama zihnen dinç görünen amcadan hafif huzursuz olmakla beraber sohbetlerine devam ederler. kumaş pantolon ve vücuduna uygun olmayan eski bir ceket ile pejmürde görünüşlü amca iyice yanlarına sokulur. amca tam ağzını açacak iken durumdan iyice rahatsız olmuş bulunan gençlerden biri* :
- yok amca, para yok! diye bağırır.
amca biraz burulmuştur, ama araya tatsız saniyelerin girmesini engellemek istercesine hemen derdini söyler :
+ evladım, beni yolun karşısına kadar geçirir misin?
hayatımda belki de en çok utandığım an idi o an. ayıbı yapan ben olmasam da o ana şahit olmak bile dumura uğratmıştır beni.
nihayetinde amcayı dilenci sanıp, para yok diye bağıran arkadaş onu yolun karşısına geçirir ve ne yazık ki geri dönerken de kendisine araba çarpar; desem şoka girersiniz herhalde ama yok çarpmaz lakin o utanç ona bir ömür boyu yetecektir.
