yeşilçam filmlerinde, bornozla ve elinde şarap kadehi ile sokak çocuğu olan piç ömerciği evden kovan köşk sahibi olarak sembolize ettiğim adam.evini bulsam, bir ağustos gecesi yırtık pırtık kıyafetlerimle açık penceresinden içeri girip buzdolabından bişeyler atıştırırım.sonra üstünde geceliği elinde pompalı tüfeği ile korkudan tirtir titreyen beni kaçarken götümden vurur.o ağrının verdiği zevkle sabaha kadar uyku tutmaz beni.nitekim zengin kurşunu yemişim var mı ötesi ak...belki daha sonra vicdanı sızlar şöförüne emir verip kadillakıyla bayrampaşa'daki faakirhanemizden beni aldırır.sonra yaşlı ninem kadillakın başına toplanan mahalle veletlerine küfürlerle -hiç mi araba görmediniz.defolun falan diyerek karizmanın kralını yapar.malikaneye gidince beni yedirir,içirir,lunaparka götürür,ciciler alır fransız okullarına yollar hayatımızı kurtarırız falan...şayet bunları yapmazda götümde ki koca domdom kurşunu acı bir hatıra olarak kalırsa.kipritle koca malikenisini kül ederim (bkz: yaparım bunu)
