dünyanın öbür ucundasın artık. elimi ayağımı koyacak yer bulamıyorum ben. senin ellerin ne alemde, kim bilir? derime battı kemiklerim. yüzümde kan çanakları. bana hiç benzemeyen bir silüet aynada. bakmaktan korktuğum aynaların hepsi siyah bir torbada, yanyana.
sesin yok. kokun yok. adın yok. bana dönük sırtın bile yok. sensizlik bir garip sessizlik. bu ne biçim halsizlik. gözümün feri kaçtı gitti. omuzlarım yana eğik. yoldan geçen adam sen olsa ya.
ayrılık şimdi bu, öyle mi? sen yoksun artık. biz yokuz. ben yokum, aşk yok. dilsizlik hakim bizim buralarda. sağırlaştım sanki biraz da. kimseler sen değil. sen gibi bile değil. sana benzetmeye çalıştığım insanlar, kıyından köşenden geçmiyor. sen olmaya çalışanlar, sana zerre benzemiyor.
tükenmişlik dedikleri bu olsa gerek. artık adın bile yok..
