serdar ortaç müzik hayatına başlayalı 15 yıl falan olduğuna göre tek şarkılık şarkıcı değildir.
hatta bu kalıcılık gayet başarılıdır.
kendini tekrar etmez.
dinleyicisi de bellidir.
serdar ortaç'ın silinmesi biraz zordur o açıdan.
misal ahmet kaya... ahmet kaya da iyidir hoştur da ahmet kaya'yı da belli bir kitle dinler. ama azdır yani. grup yorum gibidir.
sevilir mi, evet, o başka mesele.
ama popüler değiller.
zaten popüler kültür böyle birşeydir. bir kere reklamın iyisi kötüsü olmaz. insanların gözünde, kulağında ne kadar fazla varsanız o kadar başarılısınızdır. bunun için para gerekir ama bunların da hepsi yatırımdır. geri dönüşü olmayacak şeye de kimse yatırım yapmaz.
adam yazın tatile çıkmış plajda adı bahtiyar'ı mı dinlesin? şarkılarda aşk olacak, meşk olacak, neşe olacak... ya da yola gidiyor adam, mahur beste'yi dinlesin de kaza mı yapsın? akşam eve yorgun argın gelmiş, patronuyla kavga etmiş mesela. e neşe lazım bu adama, nasıl ahmet kaya dinlesin bu adam?
zor bir ülkede zaten yeterince sıkıntılı hayatlarımız var, hiç değilse müziğin bize neşe vermesi lazım. müziği kalitesiz muhabbetine gireceksek protest müzikte gayet boktan ama ben kimsenin chopin dinlemeliyim diye yanıp tutuştuğunu görmüyorum. yani müzikte hep en kaliteliyi mi arıyoruz da serdar ortaç'ın müziği boktan?
sonra serdar ortaç'ın siyasi bir tabanı da yok ki. herkese müzik yapıyor. isteyen alır dinler ama daha çok insana sunulur bu.
endüstri onu istiyor ve onu öne çıkardığı sürece onu daha unutulması zor hale getirecek.
ahmet kaya'yı 10 yıl sonra sadece kendi dinleyicisi hatırlayacak. ben de dahil. dinleyeceğim de.
ama serdar ortaç hala şarkı söylüyor olacak ve insanlar sevseler de, nefret etseler de gözlerinin önünde duracak o.
