saygı duyulması, rep verilmesi gereken insandır. insan inanmak zorunda olduğu için inanır ve bunlar inanmak zorunda olmadıklarını düşünürler. bir yakınlarını kaybettiklerinde, kötü bir olayla karşılaştıklarında, kendilerini yalnız hissettiklerinde "kimse yok ki" demesini bilirler.
sahiden anlamıyorum lan, nasıl bu kadar seksi olabiliyorlar ki? ulan bana bukkake yapsanız da, bir yaratıcının olmadığını ispatlasanız da ben inanacağım arkadaş. ben böyle yarrak gibi yaşayıp toprak olacağıma, ölenleri bir daha göremeyeceğime inanmıyorum, inanamıyorum, inanmak istemiyorum. ve bunu becerebilen insanların hayattan soğumuş, bıkmış, bezmiş, kafayı yemiş varlıklar olduklarını düşünüyorum, bu yüzden ateistlerden aynı zamanda tırsıyorum da.
tabi bu söylediklerim dini bilen ve inancında, tanrı'ya inanmayışında samimi olan, her durumda böyle kalabilen ateistler için geçerli. mevzubahis hatunsa ben de ateist oluyorum yani. ondan sonra yine inanıyorum. "atayist balon"ları da bu entry vesilesiyle kucaklıyorum.
