Yalan; gerçek dışı gerçek olmayan, olamayan, aslından farklı, kimi zaman teselli, çoğu zaman hep varolan.
Öyle ki bazı anlar varlıgına ihtiyaç duydugumuz duymaktan hoşlandıgımız.
Her anımızın eksilmez bir parçası gibi tüm hayatımızı avuçlarına arasında tutuyor.
Farkında olanınız var mı?
Farkında olmak isteyen var mı?
Aşık olur yalan söylersiniz, arkadaşınız için yalan söylersiniz, üzülmesine kıyamaz yalan söylersiniz, anı kurtarmak için yalan söylersiniz, yalan söylememek için yine söylersiniz.
Mutlu etmek için yalan söylersiniz, bazen de mutlu olmak için sadece söylenen yalanları dinlersiniz...
Sonra gerçekler bir bir yüzümüze çarptıgında öncesinde öfke devamında mutsuz oldugumuz salıncakta sallanmaya başlar; keşke sözcüğünü dilimize dolayıp ''keşke yalan olarak kalsaydı'' diye sızlanırsınız.
Dinlediğiniz yalanlar yasadığınız gerçeklerin kıyısından geçip hayatınızın tam ortasından size el sallarken, yapabildiğiniz tek şey ana tanık olmakla sınırlı kalır.
Herşeyde biraz sen varsın dedirtse de gerçeklerle bir araya gelmek zaman almıyor.
Gördüğünüz herşeyden süphe duyar bir haldeyken duyduklarınızın bir süre sonra gerçeğe dönüşeceği korkusuyla beklersiniz.
Çünkü gerçekler acıdır !
Herşeyde biraz sen varsın tatlısın ama vadesi dolmuş yiyecek gibi damarlarımda dolaşan zehirden çok farksızsın.
Gerçek nerde gizli?
Sorunun cevabı kalbimin bilinmeyen bahçelerinde saklı...gerçekler kimin umrunda ki?
