''insan arıyorum!''
bize verilen ''kudret helvası''yla putlar yapıyoruz ve acıkınca tüketiyoruz hızlıca.
biz yemeden, bizi yemeye başlayan tanrılarımızın şerrinden başka tanrılara sığınıyoruz.
ahdimizde asla durmuyoruz. geriye tüketecek bir şey kalmayınca kardeşlerimizin etini, kendi etimizi tüketiyoruz.
tüm bu halimize rağmen ''ilkel''i, ''vahşi''yi bir küfür olarak algılıyoruz.
