<Tanımsız>
Evet, bir tanımı yoktur bunun. Ancak hislerinizi biraz olsun izletebilirsiniz.
ilk bir iki gün çok güzeldir, nerdeyse mutlusunuzdur hatta. fakat zaman içinde yaşadıklarınız bu ilk anları silmeye başlar. Aynen benim durumumda olduğu gibi ilk günlerin güzel olduğunu hatırlarsınız.
Onun size ilgisizce bahşettiği öylesine bir gülümseme, bir göz kırpış...belki 1-2 saniye süren o efsuni anlar hayallerinizin içine işlemiştir. Hiç durmadan hayal edersiniz. bağımlı hale gelirsiniz. Çevrenizdekiler günün meşgalesi dahilinde sizinle konuşmaya çalışırlar, sorular sorarlar ve bir sürü boş laflar. Onları kısa cevaplarla uzaklaştırırsınız, zira tüm bu lakırdıyla sizi büyüsünde yüzdüğünüz hayal dünyasından alıkoyarlar. Tek arzunuz oraya dönmek ve gerçeklikten olabildiğince kopmaktır.
Yediğiniz yemek tatsızdır. Mastrubasyon zevksizdir. içtiğiniz sigara boğazınızı yakar. Hava hep soğuktur. Espriler gülünç değildir. Kimse önemli değildir. Dinlediğiniz şarkıdan kendinize uygun kesitler ararsınız. Bir iki kelime yada bir kısacık melodiyle günler geçirirsiniz, tekrar, tekrar ve tekrar. hiç biri içinizdeki kasıp kavuran fırtınayı yeterince tasvir edemez.
Ufak parçalarla yetinmeyi öğrenmeyi icap ettirir platonik aşk. Bir bakış, onu görebildiğiniz bir kaç dakika ve şanslıysanız onun size seslendiğini duymak...Adınızı onun ağzından işitmek ne muazzamdır!
Bütün gün onu görmeyi beklersiniz. Her yerde onu ararsınız. Adını duyduğunuzda kulak kesilirsiniz. Onu muntazaman beklersiniz. Kalbiniz onu özümsemek, onun içinde var olmak ister. Gözleriniz herkeste onun güzelliğini, yüzündeki detayları arar.
Fakat o ne yazık ki ancak "o" dur. Uzaktır, ulaşılmazdır. Her şeyiyle tam, muhteşem... çevresindeki insanlarla; arkadaşları, sevgilisiyle kendi içinde dönen bir hayatı vardır. Siz ise, mutlaka bu çemberin dışındasınız.
Nasıl biteceğini kestiremezsiniz, prensip olarak biteceğini tahmin etseniz bile buna asla inanamazsınız.
Zira inanmıyorum.
Bitmeyecek.
ve burada bırakıyorum...
