yeğen: dayı ayşe gitti mi?
dayı: evet kızım gitti bugün.
yeğen: yaaa, iyi hadi gözün kavuştursun.
dayı: efendim?
yeğen: yani allah aydın.
dayı: neyse anladım ben allah kavuştursun diyorsun.
yeğen gülmekten konuşamıyor tabii bu sırada, neyse telefon kapatılıyor, anne de söyleniyor "ah kızım bu kadar salak olmak için ne yapıyorsun anlamıyorum."
çocuk: ya tamam alala, gözün kavuştursun dicekt...
anne: bak halaaa!
çocuk: aaay tamam bee gözün allah işte!
anne: yuh.*
çocuk: hay mına koyim her ne boksa işte lan. sıçıcam ayşe'ye de gözüne de aaa ama!
