az önce kuzenimle yaşadığım diyalog. kuzen (k), ben (b).
k: bunalıyorum!
b: alma lan o benim.
k: ne alma lan!
b: alma lan o benim kalemim.
k: eee... (bu sırada sudoku çözmektedir ve benim kalemimi açıp kapamak suretiyle bana doğru tutmaktadır.)
b: kızım başka kalemim yok. git kendi kalemini al. hayret bi şey! (valla sinirlendim)
k: ne kalemi lan. bunalıyorum diyorum bunalıyorum.
b: haaaaa. bunu alıyorum anladım lan ben. ne bilim bana doğrultuyosun kalemi mk.
k: hahahahaha. salak!
b: kjfklasjdgfjkjdslfj.
