zamanında bilkentte hazırlık sınıfında arkadaş olma şerefine nail olduğum insanlar. kendilerine evren adına teşekkürlerimi sunuyorum.
büyük olanı yani esra okulda ne kadar jeep'i olan adam varsa çıkıyordu. kendisiyle bir şeyler içmek, tanışmak, aşık olma ihtimalini! yakalamak için jeep'inizin ruhsatını gözünün önüne atmanız yetiyordu. bilkent doğu yurdunun oraya saat 8 sularında gittiğinizde diğer tüm kızların pencerelerden aşağıya esra ve ceyda'nın jeeplerle alınışını hüzünlü ve sinkaflı ifadelerde izleyebiliyordunuz. baya eğlenceliydi.
sonra bi baktık ünlü oldu bunlar. unuttular tabi bizleri. geçen gün karşılaştım bi tanesiyle. ünlü olmasının verdiği etkiyle ve götümün kalkmasıyla yanımdaki hatuna hava atayım dedim. zonnkk!! hatun beni görmezden gelmesin mi?
çok gücüme gitti. oturdum içtim sonra.
şimdi eskilerden biri çıkacak, lab'deki popo şovlarını ve epilasyondan uzak popolarını ahaliye anlatıverecek falan.
ben olsam ben de tanımazdım tabi dedim. sonra hayata devam ettim. engin ardıç, ahmet altan, pes 2010, galatasaray falan işte. bunlar yetiyor insana çoğu kez...
