bugünkü yazısıyla kötülüğün şiirini yazmıştır. yanlış politikanın romantik şairliğine soyunmuş, böylece buna ihtiyacı olanları bir kez daha doyurmuştur. oysa ülkenin barışa ihtiyacıyla demokrasiye ihtiyacı arasındaki dengenin farkında bile değildir. anlamıyor ki, o ergenekon tutuklamaları olmasaydı, ülkemizde kimse kürt sorununu bitiremezdi. bu nedenle elmalarla * armutları * karşılaştırarak okuyucularının bilgi ve algı düzeyinin altına düşmüştür.
ancak doyurduğu cepheden hergün bir kişi daha kötülük çiçeklerini artık koklamamaya karar verip barışa, demokrasiye doğru yelken açmaktadır. o yazdıkça okuyucuları tükenmektedir yani. savaş, şiddet, terör bittiğinde yazacak şeyi azalacak diye korkuyor gibi.
