Hiçbir ayrılık, ayrılığa hazır değildir..
Bedenime karanlık bulaştı..
Güneşi bekliyorum,
Tutuşturup kaçsın diye..
Belki, seni görsem düğüm olacak cümlelerim..
Belki kokun yine söyler..
Uzaktan ayrılmalıyız bu yüzden..
Hep yakınmış gibi..
Öylece, gözlerine;
Bakabilsem son kez..
Sonra gidebilir miyim?
Ve son sözlerimde,
Kalabilir miyim ağlamaksız?
Gitmeliyim..
Yine de;
Kalabilir miyim seninle?
Dönüşü yok ardından..
Bugün, biraz önce,
Annem üzülünce anladım;
Aldanmışım sevdiğine,
Aldanmak istemişim..
Oysa bu evin her yerinde,
Kaldırımlarda,
Ufacık anılar bulacağım..
Gözlerinde gülüşlerle..
Keşke..
Uyuyabilsem şimdi nefesinle..
Öpücüklere boğabilsem istediğimce..
Kimseyi senin kadar sevmeyeceğim,
Ve kimse seni benim kadar sevmeyecek..
Hüzünlerim..
Sevgim kadar büyük,
Belki onun gibi nedensiz..
Gülüşünü çok özledim..
Yine de..
Gitmeliyim..
mikrodalga
not; bilmiyorum belki çok düz, anlamsız bu.. ama taze...
