verdiklerim ne ise hayata dair
yoluma çıkan her mutsuzluğu ezebilmek adına
senin arkasına gizlendiğin umursamazlığın yüzünden
başından sonuna kadar bu suskunluğun hikayesi sona erdi.
uzak diyarlardan geldi, yol boyunca dökülen
bu umut göz yaşları..
tek bir sevinç tanesi kalmadı yeryüzünde
derken küçük bir çiçek açtı
bulutlar arasından gülümseyen güneşle beraber.
ay ışığı vurdu kavak ağacının yapraklarına.
dalgalar devrildi yüreğimde.
kaçacak bir yer aradı yalnızlıklar.
sırf bana inat olsun diye,
nefes aldığın her günün anısına
"bu kadar küçülme karşımda, acizliğin utandırıyor beni."
diyorum içimden.
içimden susuyorum, içimden konuşuyorum seninle;
yalnızlığımız incinmesin diye..
