4 yıllık arkadaşım memet okulunu bitirmiştir. artık ankara da yapacak bi işi ne yazık ki kalmamıştır. ben ve arslan adında başka bi arkadaşım memeti uğurlamak için toplanmasına yardım ettikten sonra aştiye üçümüz beraber gideriz. birbirimize sarılıp vedalaştıktan donra arkadaşımızı otobüse bindirir ve kalkmasını bekleriz. bu arada memeti bi hüzün dalgası kaplamıştır, hani dokunsan ağlayacak. otobüs yavaş yavaş hareket etmeye başlar birbirimize el sallamaya başlarız. memetin gözlerinden yaşlar akmaya başlar, ben ve arslan el sallamaya devam ederiz, duygusallığın doruk noktasındayızdır. ve birden aştinin ortasında memete el sallamayı bırakıp naaah işareti yaparız. gözlerinden yaşlar akan memet neye uğradığını şaşar. aşti ahalisi de bize bakarak yarılır.
