bir ülkenin basşına gelecek en kötü durumdur. terörden daha tehlikeli bir olaydır. aslında teröründe, rüşvetinde, hortumlamanında, her türlü kötülüğünde kaynağıdır bu durum. ne yazık ki böyle bir ülkede yaşıyoruz. sözde herkesin atatürk' e bağlı olduğu, sözde yüzde 99 un müslüman olduğu bir ülkedeyiz. ama pratikte, ne atatürkçülüğün nede islamiyetin gereklerini yapmayan insanlar topluluğuyuz. günleri kendimizi kandrmakla geçirip, geleceğe umutla bakıyoruz sözleriyle kendimizi avutuyoruz. doğudaki çocukları eğitemez, onlara gerçekleri gösteremezsek, onların ilerde militan olmalarını nasıl engelleriz. sonra da birileri çıkar, açılım yapıyoruz, terör bitecek der, ona inanırız. birileri iktidara gelelim türbanı kamusal alanda serbest yapacağız der, ona inanırız. cehaletten dolayı kim şaşalı 2 şey söylese en iyisi odur fikri yerleşmiş, körelmiş olan beyinlere. koyunun çok olduğu yerde onu sürü halinde yönetmek isteyen işgüzarlarda çok olur. kendimizi aydınlatamadığımız sürece biz boş palavralara kanıp, milli takımının maç kazandığı günlerdeki anlık sevinçlerle avunup, sonraki günlerde gelen fahiş zamları unutup, umut sözcüğünü sadece kelime olarak kullanıp daha çok sürünürüz. gelişmek için, belalardan kurtulmak için, refah için, sosyal bir devlet olabilmemiz için eğitim şart.
