geçenlerde sevdiğim bir arkadaşım, kendisine kot almak istediğini ve benden kendisine bu konuda yardımcı olmamı istedi. ee haliyle kırmadım tabi. neyse girdik bi mağazaya. yanımıza geldi elemanın biri hemen "yardımcı olayım!" tarzında bakışlarla. ama nasıl güzel nasıl güzel anlatamam size! biz de "ol tabi, ölürüz sana!" bakışlarıyla karşılık verdik.
işte neyse böyle bir takım telepatik kuvvetlerle iletişim kuruyoruz güzel kızımızla derken şöyle yaran bi konuşma geçti bizim arkadaşla, eleman arasında;
+: arkadaş
-: ben
*: dünyada sadece biz varmışız da, yanlızca bizimle ilgileniyor gözüyle baktığımız hoş mağaza çalışanı
+ yaa, aslında bu çok güzel, tam istediğim model ama biraz bol gibi sanki, ne diyosun e***?
- abi evet biraz bol, bi numara küçüğüne bakalım!
+ evet bi numara küçüğüne bakabilir miyiz?
* tabi bakalım hemen!
...
* malesef bi numara küçüğü kalmamış, gelin mavi'den bakalım bi de isterseniz, o'nda da güzel modeller var, yeni modeller?
+ yaaa benim evde ki kotlarımın çoğu mavi renk zaten!
* ay çok şekersin sen!
+ ay evet öyleyim dimi?
* evet kesinlikle!
+ hmm o zaman hafta sonu buluşacaz mecbur?
* ee tmm oldu o zaman, uyar bana...
+ telefon numaranı alayım ben?
* bıdı bıdı bıdı...
+ tamam şekerim biz gidelim artık, sen de hafta sonu beğendiğin kotları bize getirirsin, beraber seçeriz!
* ehe, tamam oldu!
- hönk!!'^+ '^+% n'oluyor lan!!! manyaklar!
