dünkü sayıyla yine düşündürmüştür "lan bu adam tenis mi oynuyo?" diye. ulan içimdeki federer sevgisi bambaşka. düşünüyorum "ne bok var bu adamda?" diye ama cevabını veriyor. bahsi geçen sayıdan sonra babasının o sıçraması yok mu, hala izledikçe gülüyor ve duygulanıyorum. izleyiciye her şeyiyle samimi gelen tenisçi. hatta adam gibi adam roger tayyip federer. affedin.
ben bu adama hala soğuk, tepkisiz diyenleri anlayamıyorum. tenisini beğenemeyecek kadar sığ insanları, efsane olduğunu kabullenemeyenleri anlamıyorum. hepsinden önce bu adamı "işinde çok başarılı bir baba" olarak görmek gerekiyor artık. öyle muhteşem tenis oynamadı bu turnuvada, korkuttu; ama yine anladık ki bu adamın daha yolu var.
milenyumda çocuk olmanın nadir mutluluklarından olduğun için teşekkürler fedex. çocuklarımıza anlatacak güzel bir efsanemiz var bizim. birlikte büyüdüğümüz. teşekkürler.
