bir insanın hayatında ne kadar az kötü gün dostu olduğunun cansız bir bedenle açığa çıkmasıdır. böyle bir bedenin arkadaşı olmak da dünyanın en gereksiz adamıymışsınız gibi hissetmenize sebep olur. hele bahsi geçen kişi 30 yaşlarında, çocuk sahibi bir adamsa onun çocuklarına amca olamamayı açıklayabilmeniz mümkün değildir. babasına arkadaş olamadığınız çocuk artık size nasıl "amca" diyecek ki?
giden kadar arkada kalanları da perişan eden bir olgudur. geride bıraktıkları vardır ve siz o bırakılanlara miras gözüyle bakmalısınızdır. zordur, çok zor...
