bir tanesi dayım tarafından verilmiş olup unutulmazlar arasındadır, yiyeni ortadan ikiye yarmıştır aslına bakılırsa. olay örgümüze dönelim,
birkaç ay önce. dayısıyla arkadaş olma şansını yakalayabilmiş nadir veletlerdenim, ben 15 yaşındayım dayım 24 yaşında. normalde yeni bir ortama gireceği zaman fazlasıyla çekingen olan, sonradan açılabilen bir tipim. fakat üzerimde dockers, lacoste, efendime söyleyeyim levi's tişört ve sırtımda raketim, çantam falan varken deli cesaretiyle ve enerjisiyle doluyorum. hani öyle bi' karizma ki "naber lan yarraam?" diyeceğim girdiğim ortamda. her neyse anasını satayım. dayımla tenisten çıktım, birisi aradı dayımı. "gel lan kafedeyiz" diye. bu sesi tanıyordum, yakın bir arkadaşıydı.
tatile gitmiştim oraya, eve nasıl gidebileceğimi bilmiyordum ki otobüsle 1 saat uzaklıkta bir yerdeydik. o riski göze alamadım. adama da "eve bırak beni öyle git bühühü" diyemezdim. gideyim anasını satayım dedim.
kızlı erkekli bir arkadaş grubu karşıladı bizi. yaşları yine 23-24 işte. deli cesareti ve enerjisiyle dolduğum dakikalar. tam böyle oturacağız, ortamla kaynaşacağım... iki kız muhabbet ediyor. birisi diğerine "gemiyi fareler bastı canım gidelim biz" diyor. bunun dayıma verilmiş bir ayar olduğu açık. ben içimden "o fare sana basmasın" diyorum fakat dayım "dışından" ayarın tillahını veriyor,
- fareler kaşar sever.
kızların dayımı sevmemesinin nedeni de, dayımın kendileriyle ilgilenmemesi, onlara para yedirmemesi vs vs. bu bağlamda tarihe geçecek bir ayar oluyor bu. ortamdakiler önce bön bön bakıyor. sonra arkadaş falan dinlemeden yarılıyor, kendinden geçiyor. 2 kız çantalarını kapkaççı edasıyla alıp kayıplara karışıyor.
***
ama ben çok içerledim. o ortamda bulunan bir hacı bunu okuyorsa, kızdığımı bilsin. abicim birisi de "ay canım ne kadar yakışıklı" falan der be. "çok terlemiş" diyor bir de. sana ne olm terden. sen çok taş çocuk desene. ne biçim kızsınız. bühüh. yakışıklıyım da lan ben, niye demediniz lan?
