a nightmare to remember

entry6 galeri
    3.
  1. türkçe meali şöyledir:

    hatırlanacak bir kabus
    asla aynı olmazdım
    kahkaha gibi başladı
    yakında acıya dönecekti
    gökyüzü açık ve cansızdı
    hava ağır ve hareketsiz

    şimdi ben çabuk unutacak biri değilim
    ve bahse girerim asla unutmayacağım

    anlık bir resim
    müthiş ironi
    kusursuz yeni bir başlangıç
    bir trajediyle kirletildi

    davetsiz yabancı
    kendi başına dans eden
    işıldayan geline vedamızı ettik
    ve eve geri dönüş yoluna çıktık

    yaşam öyle sadeydi
    biz öyle masumduk
    baba ve anne
    birbirine sarılırdı

    uyarı olmadan
    hiçbiryerin dışında
    bir mermi gibi
    geceden
    camı kıran
    soyan ve çalan
    kavuran yangın
    parlayan ışıklar
    dehşetin sesleri
    acı ve korku
    siren sesleri
    gözlerimdeki duman
    aniden durgunluk
    sessizlikle sarılı
    daha fazla çığlık yok
    daha fazla gözyaşı yok

    kaskatı ve sersemleşmiş
    üşüyen ve korkmuş
    koparılmış ve kırık
    korkutulmuş ve afallamış

    kaskatı ve sersemleşmiş
    üşüyen ve korkmuş
    koparılmış ve kırık
    korkutulmuş ve afallamış

    masada uzanıyor
    bu tanıdık olmayan yerde
    ben bir yabancı olarak karşılandım
    yüzü olmayan bir adam

    o dedi ki "evlat hatırlıyor musun?
    adını bile hatırlamıyor musun?"
    sonra gözüme bir ışık tuttu
    ve dedi ki: "bunu acı için yut"

    umutsuzca sürükleniyorum
    güzel bir ıstırapta yıkanıyorum
    ben durmadan düşüyorum
    bu olağanüstü acıda kayboldum

    huzurdolu bir sukunette yarı uyanık yatıyorum
    ve içimdeki panik hissi yok olmaya başlıyor
    umutsuzca sürükleniyorum
    güzel bir ıstırapta yıkanıyorum

    "söyle bana bu canını yaktı mı?"
    dedi yüzsüz adam
    "tüm parmaklarını oynatabiliyor musun?
    ayağa kalkabilir misin?"

    diğerlerini sordum
    "herkes iyi mi?"
    o bana endişelenmememi söyledi
    döndü ve başka yöne baktı

    umutsuzca sürükleniyorum
    güzel bir ıstırapta yıkanıyorum
    ben durmadan düşüyorum
    bu olağanüstü acıda kayboldum

    huzurdolu bir sukunette yarı uyanık yatıyorum
    ve içimdeki panik hissi yok olmaya başlıyor
    umutsuzca sürükleniyorum
    güzel bir ıstırapta yıkanıyorum

    gün geçtikçe
    ve geceler geçtikçe
    mazlumu yüklüyoruz
    kırmızı ışığı hiç gördüler mi?

    tekrar tekrar
    sahne sahne
    tekrarlayan kabus gibi
    rüyalarımı taciz ediyor

    nasıl hazırlanabilirsin
    sırada olacak olana?
    asla görmek zorunda olmayacağın aramaya
    onun babası dağıtmıştı

    onun yaşaması bir mucizeydi
    kimsenin ölmemesi bir lütuf
    yukarıdaki tanrı'dan
    herkes hayatta kaldı

    hayat çok sadeydi
    biz masumduk
    o daima bizimle kalacak
    hatırlanacak bir kabus
    0 ...