dindarların, güç kazanmasından korkmaması gereken teori. zaten bilimsel bir çaba için duyulan herhangi bir kaygı ilk emri "oku" olan bir dinle de bağdaşmaz.
olabilir; evet canlılık cansızlıktan türemiş olabilir. hatta bence böyle olması daha heyecan verici. nasıl matematiğin özü zarif bir şekilde sadelik içeriyorsa, nasıl atomlar ve yıldızlar benzerlikler sergiliyorsa, var olan bütün canlıların da ortaklığı (ilk bakışta elbette büyük benzerlikler var), birbirinden türemesi vs. söz konusu olabilir. misal, program yazarken tekrarlarla karmaşıklaşan, birbiriyle, öncesiyle örtüşen kodlar üretmek isterim. benim için her oturuşumda farklı şekilde, farklı bir tarzda kod yazmak makbul değildir. çünkü daha sonra incelediğimde bu kafamı karıştırır. en iyi sistem yalın olan sistemdir. tamam, tanrı herşeyi ayrı ayrı da yaratmış olabilir, ol demesiyle bir kerede de olmuş olabilir. fakat o zaman bu akıl niye var. hep bir neden isteyen, sebep arayan, mantıkla süzen bu aklı neden yaratmış olsun ki eğer öyleyse? bu da kafa karıştırıcı bir soru bence. eğer aklın herşeyi sorgulama eğilimi varsa canlılığın bir güç tarafından aklın kabul edeceği şekilde evrimleşmesi fikri mantıksız değil. evrim teorisinin detaylarında tartışılacak çok şey vardır şüphesiz; ama ben genel olarak, teorinin canlı sistemleriyle ilgili açıklanması zor bilgi bütününü özetleme çabasına odaklanıyorum.
evrim teorisini yanlışlamak isteyenler meseleye yaklaşmadan önce allah aşkına biraz kitapları, kaynakları karıştırsınlar. ve bi zahmet kör cahil beyinlerini uyumadan önce çamaşır suyuna yatırsınlar. harun yahya saçmalıklarının dinimle özdeşleştirilmesi beni deli ediyor.
ve son söz: benim kendi tecrübelerimle varlığına iman ettiğim yaratıcının sonsuz aklının her türlü yaratıma gücünün yeteceğine inanıyorum. yaratıcıyı yarattıklarından yola çıkarak bir matematik denklemi gibi ispat etmeye çalışmak en azından olanaksızdır. bu metafiziksel bir konudur. ayrıca gördüğünüz gibi ilham almak istedikten sonra evrim teorisinden bile istifade edip o'na varabilmek mümkün.
