şu sıralar televizyonda izlenmeye değer tek dizi. millet aşk-ı memnu seyrededursun, bu dizi hepsinin eline verir.
komik karakterler, yaratıcı espriler, kendine has karakterlerle avrupa yakası'ndan bile iyi olan dizi. hatta kıyaslamam bile. bi kere, hemen hemen her sahnesinde kopma garantisi var. gerçekten gözlerimden yaş gelircesine güldüğüm oluyor.
dizideki her bir karakter ayrı tanım konusu bence. cevahir'in o bitirim tavırları ve ilginç sıfat tamlamaları * , ulvi'nin abartılı hareketleri ve ani duygusallığı, sevim'in tiki konuşmaları, mürsel'in çabuk sinirlenip bağırıp çağırmaları, bilal'in komik kötü adamlığı, zekai'nin abisine özenmesi ve konuşmaları, kunter'in ağır abi hareketleri vs.. her şey ayrı bi güzel.
dünkü bölümde yine gülme krizine soktu. özellikle türk filmi klişelerine acayip güldüm. bilal'in cevo'ya çarpması ve sonrasında gelişen diyaloglar, cevahir'in dolu bi ağızla "allaağ rağzı oğsun" deyişi *, -yine- cevahir'in tekerlekli sandalyede göbek attığı, sevim'im ulvi'yi annesiyle tanıştırdığı sahneleri özellikle izlemeyen veya kaçıran varsa mutlaka izlesin.
kullanılan argo, tam türk insanını yansıtıyor. belki de bu yüzden herkes sevdi. çok güzel ve kaliteli bir iş. ne zamandır tv izlemiyordum. geniş aile, tam istediğim gibi bir dizi. öncelikle senaristlere ve dizinin yapımında emeği geçen herkese teşekkürler.
