beşiktaşlıyım ben, kendimi bildim bileli. babam da beşiktaşlı. haliyle babamın aşılamasıyla beşiktaşlı olmuşum. her yaz tatilinde kavurucu sıcağa aldırmadan top peşinde koştuğum yıllarda seçebilme şansım olsaydı yine beşiktaşlı olur muydum bilmiyorum. şu genç yaşımda topu topu üç şampiyonluk gördüm, ikisini doya doya kutlayabildim. yine de hiç pişmanlık duymadım beşiktaş taraftarı olmaktan.
ülkemizde yıllardır süregelen bir rekabetin getirisi olarak fenerbahçe ve galatasaray türkiye'nin en popüler takımlarıdır. beşiktaş, bu ezeli rekabetin taraflar için dezavantajlarından faydalanıp sivrileceği yerde, bu rekabetin gölgesinde kalmıştır. bir beşiktaş taraftarının kompleksi değildir bu. sadece olaylara objektif bakabilen bir beşiktaş taraftarının kişisel fikridir. yıllarca medyada böyle empoze edildi çünkü. çocukluğumdan beri pazar geceleri, hani şu gerekli gereksiz futbol hakkında her şeyin tartışıldığı spor programlarını açtığımda beşiktaş'ın maçlarının özetlerinden tartışmalı pozisyonların yorumlarına kadar her şey galatasaray ve fenerbahçe'den sonra ekrana geldi. bununla doğru orantılı olarak bu programlarda beşiktaş'a ayrılan süre galatasaray ve fenerbahçe'ye ayrılan süreden hep az oldu. kahvaltı keyfimden sonra elime aldığım gazetelerde hep beşiktaş'a daha az sayfa ayrıldı. fenerbahçe ve galatasaray türkiye'nin en çok şampiyon olmuş takımları. galatasaray uefa kupasını ve süper kupayı kaldırmış, fenerbahçe ise şampiyonlar liginde çeyrek final oynayabilme başarısı göstermiş. galatasaray ve fenerbahçe taraftarının övünebileceği pek çok konu varken. bir beşiktaş taraftarı için bu konular sınırlıdır. kişisel fikrime göre beşiktaş için bu konuların en önemlisi vefakar ve cefakar beşiktaş taraftarı ve çarşıdır. geçenlerde bir habere rastladım gazetede. londra takımları olan chelsea, arsenal ve tottenham arasındaki rekabete dikkat çekilmiş ve beşiktaş, aralarındaki rekabette chelsea ve arsenal'e oranla daha geride kalan tottenham'a benzetilmiş. ingilizler bile çözmüş bizi dedim içimden. zira beşiktaş ile tottenham ile arasındaki benzerlik transfer politikalarında bile göze batıyordu. yıllarca futbolcuların satılıp tekrar alınması yada kiralanması, harcanan onca paraya rağmen kurulan en mütevazi kadrolar...
aslında bir kaç kelam da yıldırım demirören ve yönetimi hakkında etmek isterdim fakat şu mübarek ayda ağzımı fazla bozmak istemiyorum, yine de " belki 7 yeriz, 9 yeriz ama 8 yemeyiz " diyen zat-ı muhterem için şunu söylemeden geçemeyeceğim; benimkini yesin.
